Ondervraagd: Helen Vreeswijk
Thrillerlezers 26 september 2015
Helen Vreeswijk is geboren op 01-03-1961 in ’s-Gravenhage. Wie kent deze schrijfster eigenlijk niet? Ze is een van de meest populaire jeugdthrillerschrijfsters in Nederland en België. Ze heeft tot haar 51e voor Justitie gewerkt. Haar ervaringen bij de recherche heeft ze verwerkt in haar boeken, waarin misdaad tegen en door jongvolwassenen een grote rol speelt. 
Het boek Loverboys zorgde voor een doorbraak. Haar misdaadserie is enorm succesvol. Inmiddels zijn 11 boeken verschenen en er zijn meer dan 300.000 exemplaren verkocht. 
Haar boeken zijn op waargebeurde situaties gebaseerd en geven de valkuilen aan die we in onze huidige maatschappij kunnen tegenkomen. Op 19 september jl. vond de boekpresentatie van haar nieuwste boek Bloedbroeders plaats in Boekhandel Broese.
 
Hoe kijk je terug op de boekpresentatie in Broese?
De boekpresentatie bij Broese vond ik een gezellige happening. Er waren ongeveer dertig tot veertig mensen en dat lijkt mij een prima resultaat als je nagaat dat boekpresentaties niet meer zo populair zijn.  Het is altijd leuk om je fans te ontmoeten en even met hen te babbelen.
 
De Kick, je vorige boek, gaat verfilmd worden: hoe reageerde je toen je dat hoorde? 

Een film! Geweldig. De slagroom op de taart. Ik heb dertien jaar met een grote Belgische uitgever gewerkt en daar hoorde ik al jaren dat het eens ging gebeuren. In 2014 ben ik overgestapt naar uitgeverij Unieboek/Van Goor in Nederland en ik was stomverbaasd dat zij binnen een jaar een contract voor een film onder mijn neus schoven. 

Heb je dan gelijk personen in je hoofd die je heel leuk zou vinden in  de film, ook al heb je daar niets over te zeggen?
Over eventuele acteurs heb ik nooit nagedacht. De film was al een groot cadeau en de rest… laat ik me verrassen.

Je boeken zijn gebaseerd op verhalen uit de praktijk. Hoe groot is die bagage die je nog op voorraad hebt of zou je in theorie nog zo tien boeken door kunnen gaan? Welk verhaal zit nu te dringen bij je, want je bent vast al weer bezig met het volgende verhaal?
Er zijn verschillende onderzoeken waarover ik kan schrijven. Maar ook verhalen van buitenstaanders trekken mijn aandacht. Toch wil ik dit keer de andere kant van Vreeswijk laten zien als een soort van dank voor mijn trouwe fans. Het wordt een avonturenverhaal waar geen politie in voorkomt. Het is wel een klein deel op waarheid gebaseerd maar mijn verhaal krijgt een wending. Wat als? 

Op de groepen waar ik werkte, werden jouw boeken veel gelezen. Je hebt een neus voor wat jongeren aantrekt. Hoe komt dat?
In het politievak zie je natuurlijk diverse vormen van criminaliteit voorbij komen. Ik merk dat er steeds meer jongeren als slachtoffer of dader in aanraking komen met de politie. Door middel van mijn boeken wil ik hen, zonder belerend te zijn, duidelijk maken dat criminaliteit niet loont. Maar hoe werkt criminaliteit? Je kunt niet verwachten dat jongeren de valkuilen direct herkennen. Vandaar mijn slogan: lezen is weten, weten is herkennen en herkennen is voorkomen.

Waarom maakte je ooit de keuze om Young Adult te gaan schrijven?
De onderzoeken die ik bij de recherche draaide waren geen simpele dingen. Het waren onderwerpen die je niet met jonge kinderen kunt delen. Omdat de daders en slachtoffers jong volwassenen zijn was de doelgroep een voor de hand liggende keuze.

Nooit de behoefte gehad eens een boek voor volwassenen te schrijven?
Mijn boeken liggen op de grens van Young Adults en volwassenen. Uit onderzoek blijkt dat veel oudere lezers mijn schrijfstijl weten te waarderen.

Je stoelt op 33 jaar ervaring in het politiewerk en hebt al vele boeken geschreven. Zijn ze streng op de uitgeverij voor je als je met een nieuw verhaal komt?
Elk nieuw verhaal wordt met de uitgever doorgesproken. Meestal heb ik dan al een paar hoofdstukken op papier staan.Het is nog nooit gebeurd dat een verhaal werd afgekeurd of dat de uitgever een onderwerp probeerde op te dringen.

Wie laat je als eerste je nieuwe verhaal lezen en hoe kritisch mag die persoon zijn?
Elk nieuw hoofdstuk wordt als eerste door mijn man gelezen en hij is behoorlijk kritisch. Daarnaast corrigeert hij het leesvoer op grammaticale taalfouten etc. Ik ben dyslectisch en mijn man is veel beter in zijn Nederlands.

Een van je dochters zag ik rondspringen tijdens de boekpresentatie: leest zij je boeken ook? Of leest ze hele andere boeken?
Mijn twee dochters zijn beide dyslectisch. Ze lezen mijn boeken omdat ik hun moeder ben. Daarnaast lezen ze helaas weinig.

Judith van de uitgeverij vertelde over een toekomstig schoolproject. Mag je er al iets over kwijt?
Dat is een vraag die alleen de uitgever kan/mag beantwoorden.

Heb je wel eens een hekel aan Mel Wallis de vries ;). Ze kaapt vaak prijzen voor jouw neus weg...
Ik vind Mel Wallis een sympathiek, warm en hartelijk mens. Ik gun haar de overwinning. We zijn collega’s, geen concurrenten van elkaar. Natuurlijk is een eeuwige tweede plaats frustrerend maar als Mel beter is, dan moet je zoiets accepteren.

Ben je op de hoogte van andere Young Adultboeken? Lees je ze zo veel mogelijk?
Mijn uitgever stuurt geregeld een stapel Young Adult boeken op die ik met plezier lees. Je moet op de hoogte blijven van wat er speelt.

Wat lees je eigenlijk zelf graag?
Ik lees graag thrillers en politieverhalen.

Je bent heel erg open over je ziekte en dat je ongeneeslijk ziek bent verklaard. Daar roep je veel bewondering mee op. Waarom deze keuze?
Kanker is een ziekte die je niet altijd kunt verbloemen. De bijwerkingen zijn vaak overduidelijk: kaalheid, concentratieverlies, vermoeidheid etc. Om vervelende vragen en speculatie te voorkomen heb ik besloten om daar open over te zijn. Ziek zijn hoort nu bij mijn leven. Ik probeer deze ziekte met rechte rug te dragen, met moed en hoop. Natuurlijk ken ik angst en verdriet. Natuurlijk zijn er dagen dat ik het even niet zie zitten. En vreemd genoeg zijn er dan altijd mensen, fans, die mij weten op te beuren met lieve en vriendelijke woorden. Vreemde mensen die mij bloemen, kaarten en brieven sturen en vertellen dat ik sterk moet zijn. Dat ze van mij houden. Dat geeft mij kracht om door te vechten.


Je hebt regelmatig chemo's: kan je dan gewoon nog schrijven of ben je echt heel ziek vlak daarna? Wat is jouw afleiding?

Ik krijg meerdere soorten chemo. Als chemo A niet werkt dan proberen ze chemo B. Zo werken ze het rijtje af totdat we alle chemo’s hebben gehad. Dan is de verlenging afgelopen. Tot nu toe heb ik niet veel nare bijwerkingen. Soms ben ik mijn concentratie kwijt of mijn haar (vandaar mijn hoedjes) maar wat vandaag is kan morgen anders zijn. Het schrijven betekent voor mij even niet ziek zijn. Ik kruip in de huid van de personages en dan kan ik weer van alles: rennen, reizen, sporten, motorrijden.

In Broese had je voor iedereen de tijd en aandacht. Ook stond je elke keer weer op om op de foto met diegene te gaan, terwijl je ons later vertelde een pen in je been te hebben gekregen , omdat je bot gebroken is (en dus niet meer zal genezen). Ben je hard voor jezelf? Of te aardig voor anderen?
Mensen zijn aardig voor mij en dat geef ik terug. Iedereen wil een beetje aandacht, een lach, een vriendelijk woord. Het is zo gemakkelijk om te geven. Waarom niet? Misschien ben ik hard voor mezelf. Misschien ben ik gewoon aardig.

Welke wensen heb je op schrijfgebied?
 Het fulltime kunnen schrijven is een geschenk, een filmcontract is prachtig, een theaterstuk is geweldig. Wat wens ik nog meer? Oké: een 1e prijs. Het maakt niet uit welke prijs: Jonge Jury, Hebban, Gouden Strop, Zilveren Zoen, Gouden Griffel, Beste Ya thriller.

 

Your comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *