Ondervraagd: Lupko Ellen
Thrillerlezers 1 februari 2016

Lupko Ellen woont in Warffum, twintig kilometer ten noorden van de stad Groningen. Ten tijde van het schrijven van zijn eerste thriller werkte hij bij de publieke omroep in Hilversum. Dit leidde tot lange treinreizen; in totaal zo'n zes uur per dag. Tijdens deze treinreizen schreef Ellen de thriller Moddergraf, die in 2006 uitkwam. Veel passages van dit boek hebben ongeveer de lengte die in een treinreis van zes uur geproduceerd kan worden.

In 2009 verscheen Ellens tweede boek.  Deze thriller, getiteld Wraaktocht, kreeg vier sterren in de dertigste editie van de beroemde Detective en Thrillergids  van het weekblad VN. Het boek Wraaktocht speelt zich af in Nederland en Afghanistan. Herenboer verscheen op 22 januari 2011 en werd genomineerd voor de Gouden Strop 2011 en kreeg evenals Wraaktocht vier sterren van Vrij Nederland. Vervolgens verscheen een vierde deel met Ludde Menkema in de hoofdrol: Nachtengel (2013). Ook Nachtengel verdiende vier sterren in de Thrillergids, evenals de minithriller Hellig Vuur(2014). Op 19 november 2015 verscheen De zussen Borgesius, het eerste spannende boek zonder Ludde Menkema. Zijn rol werd overgenomen door Guido Di Stefano, een Italiaanse Nederlander, die in De zussen Borgesius in een maalstroom van haat tussen twee zussen terecht komt, een maalstroom die hem terug brengt naar Toscane, waar hij geboren en getogen is. (Bron: Wikepedia)

Wil je jezelf kort voorstellen?
Ik heet Lupko Ellen, wat mijn echte naam is, geen pseudoniem zoals sommige lezers wel eens denken. Ik ben getrouwd en heb twee volwassen kinderen die inmiddels niet meer thuis zijn. Ik werkte jarenlang bij de televisie, in Hilversum, maar ben daar gestopt omdat we in Noord-Groningen gingen wonen en ik meer tijd wilde hebben om te kunnen schrijven. Onze kinderen waren toen nog jong, dus werd ik naast schrijver ook huisman. Resultaat was mijn eerste boek: ‘Moddergraf’, het boek waarin Ludde Menkema werd ‘geboren’. Daarna volgden ‘Wraaktocht’, ‘Herenboer’ en ‘Nachtengel’, ook met Ludde Menkema in de hoofdrol. Tussendoor schreef ik in opdracht van ‘De Literaire Hemel’ een kort spannend boek: ‘Hellig Vuur’. ‘De Literaire Hemel’ is een groep enthousiaste leesliefhebbers rond het Drentse dorpje Amen.
En nu is dus onlangs ‘De Zussen Borgesius’ verschenen, mijn eerste boek zonder Ludde Menkema.

Hoe zou jouw beste vriend je voorstellen?
Dat is een mooie vraag. Ik zal het hem eens voorleggen. Hij zal vast wel iets positiefs zeggen, plus dat ik nogal eigenwijs ben. 

Hoe is het om al jaren prachtige boeken te schrijven en helaas redelijk onbekend te blijven onder het grote publiek?
Het is heel prettig dat er mensen zijn die vinden dat ik prachtige boeken schrijf. En natuurlijk is het jammer dat ik minder bekend ben bij het grote publiek, alhoewel dat in het noorden van het land best meevalt.
Ik denk dat dit samenhangt met wat jij in je recensie van ‘De zussen Borgesius’ zei; dat een thriller van mij ‘...meer een roman met spannende elementen’ is. Ik denk dat je daar gelijk in hebt, met als consequentie dat ik voor de echte thrillerliefhebber te romanachtig schrijf, en voor de romanliefhebber te thrillerachtig.
Voor de ‘marketing’ is dat waarschijnlijk niet slim, en dat geldt misschien ook wel voor het feit dat ik het niet kan laten om regelmatig zinnen te schrijven die langer zijn dan tien woorden. Maar je moet als schrijver datgene doen waar je jezelf goed bij voelt lijkt me, dus blijf ik maar gewoon doen wat ik doe.

Onder de kenners worden je boeken geroemd, doet dat je goed?
Ik doe erg mijn best om zo ‘mooi’ mogelijk te schrijven, en het doet me dus -meer dan- goed dat er mensen zijn die dat waarderen.

Je bent afgestapt van de vaste hoofdpersoon Ludde Menkema. Was je hem beu?
Ik liet ‘Moddergraf’, mijn eerste boek, iets in de toekomst spelen, met als gevolg dat de boeken daarna dat ook deden. Zo kon ik bijvoorbeeld in ‘Herenboer’ een Wilders-achtige politicus premier van Nederland laten zijn. Na ‘Nachtengel’ merkte ik dat ik bezig zijn met die toekomst minder leuk begon te vinden. Ik heb toen nog geprobeerd een thriller met Ludde te schrijven die in het hier en nu speelt, maar dan moest hij jonger zijn dan in de eerdere boeken, en dat werd teveel een kunstgreep. Ik ben dus niet zozeer gestopt met Ludde Menkema als wel met schrijven ‘in de toekomst’.

Je stijl heeft veel weg van de Scandinavische schrijvers (zonder dat te imiteren), ben je het daar mee eens? Lees jezelf die bekende Scandinavische schrijvers?
Daar ben ik het zeker mee eens. Ik was een groot liefhebber van Sjöwall en Wahlöö, ik denk dat hun boeken me het meest beïnvloed hebben. Ik citeer jou maar weer: ‘de sfeerbeschrijvingen, de gewone mensen die de dader zijn en een soort van traagheid met mooie zinnen’, waarmee je aangeeft waardoor Scandinavische thrillers zich kenmerken. Dat geldt ook voor mijn boeken, waarin ‘Groningen’ hoop ik voor veel lezers de rol van ‘Scandinavië’ vervult als een onbekend afgelegen gebied met een zekere mysterieusheid.

Lees je überhaupt zelf veel en wat lees je dan zoal?
Ik lees alles wat los en vast zit, maar als ik schrijf lees ik vrijwel geen fictie, behalve dan van cursisten die ik begeleid bij het schrijven. Als ik naast mijn eigen verhaal andere verhalen in mijn hoofd heb stoort dat teveel mijn verbeelding.

Welke boeken zou je willen aanraden om eens op te pakken?
Omdat ik van alles lees vind ik dat een lastig te beantwoorden vraag. Maar thrillerliefhebbers die het werk van Sjöwall en Wahlöö niet kennen kan ik van harte aan bevelen hun boeken toch eens te proberen.

Je verhalen spelen zich altijd gedeeltelijk af in het Groningse land. Wat maakt de provincie zo mooi voor je? Zou je in de Randstad kunnen wonen?
Ik heb tien jaar in Amsterdam gewoond en ook nog tien jaar in Deventer, dus ik kan zeker ergens anders wonen. Ik kan waar ik ook ben altijd wel schoonheid ontdekken. En mijn boeken spelen zich naast Groningen ook af in Rotterdam, Amsterdam, op de Waddenzee, in Afghanistan, Sarajevo en Toscane.Maar dat neemt niet weg dat het landschap van Groningen voor mij speciaal is. Dat zal er mee te maken hebben dat ik hier geboren ben: je geboortegrond blijft voor iedereen een soort basis denk ik. Wat ik bijvoorbeeld mooi vind aan Groningen is dat er op de meest gewone onverwachte plekken oude -vaak middeleeuwse- gebouwen staan, zonder dat het onmiddellijk een toeristisch ding is. Sowieso is het hier nog haast niet ‘verpannenkoekhuist’ als je begrijpt wat ik bedoel.
Natuurlijk ook de ruimte, ver weg kunnen kijken, bochtige weggetjes langs kronkelend water, een groep wilde paarden op de kwelders aan de Waddenkust, prachtige boerderijen, en, wat ik al zei: het is voor mij een landschap waar de mystiek van voorbije eeuwen nog voelbaar en zichtbaar is.
Ik vraag mij wel eens af of Scandinavische lezers mijn werk ook ‘Scandinavisch’ zouden vinden, en Groningen ‘mysterieus’. Maar dan moet er natuurlijk eerst een vertaling komen.

Kasje van Lupko

Hoe moeten we ons jou voor ons zien als je bezig bent aan een boek?
In het begin, als ik bezig ben met de eerste ruwe versie, zit ik meestal met mijn laptop op schoot op de bank. Soms met Spirit, onze poes, op een arm. Later ga ik vaak naar de bibliotheek in de stad Groningen, zodat ik een soort vaste werkdag krijg met minder huishoudelijke afleiding. Ik zit ook wel in mijn kasje in de tuin, of in de auto ergens in de polder. Kortom, ik kan overal wel werken. ’Moddergraf’ heb ik bijvoorbeeld grotendeels in de trein geschreven.

Iemand die je werk niet kent, waarom zouden die dat moeten gaan oppakken?
Mijn boeken kenmerken zich door een lange spanningsopbouw, waarbij de ontwikkeling van de karakters belangrijk is. De maatschappij en de politiek spelen een rol. Er vloeit relatief weinig bloed. Dus het zijn geen ’achtbaanthrillers’. Maar voor wie van spannende boeken houdt die goed geschreven zijn, gelardeerd met enige humor en een beetje seks: ga ze lezen! Om te beginnen zou ik mijn laatste aanraden: ’De zussen Borgesius’, en als dat bevalt daarna ’Herenboer’, dat genomineerd werd voor de Gouden Strop.

Via onderstaande link kan je de recensie lezen van Lupko Ellens laatste boek:
http://thrillerlezers.blogspot.nl/2015/12/de-zussen-borgesius-lupko-ellen.html

Your comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *