Ondervraagd: Frank van Pamelen
Thrillerlezers 25 februari 2016

Afgelopen  jaar waren we met de bende bij Manuscripta in Zwolle en daar werd onder andere het nog te verschijnen boek van Frank van Pamelen besproken en gepromoot: De wraak van Vondel.
Toen deze dan ook uitkwam hebben Miriam en Corina hem zo snel mogelijk gelezen voor een duo-recensie. Zij waren allebei zeer enthousiast en via Facebook werden ze uitgenodigd voor de "Wraak van Vondel-tocht" in Amsterdam. Helaas konden de dames allebei niet aanwezig zijn. Miriam had een vaag feestje in Noorwegen en Corina kon door bijzondere omstandigheden ook niet aanwezig zijn. Helaas! Maar we kregen wel de kans een  interview te doen.

Kun je jezelf in 5 woorden samenvatten?
Schrijver, dichter, performer. Woordkunstenaar, lees ik wel eens. Mijn dochters zeggen: taalmannetje. Zijn dat vijf woorden?

Je boek "De wraak van Vondel" wordt vergeleken met Dan Brown, wat vind je daarvan?
Dat snap ik op zich wel. Cryptische verwijzingen, een eeuwenoud mysterie, een monumentale omgeving, dan krijg je dat al gauw. Maar volgens mij heb ik wel een heel andere schrijfstijl. Luchtiger, denk ik. Meer humor. En minder melodramatisch.

Lees jezelf graag boeken als die van Dan Brown?
Ja, ik hou wel van goede complottheorieën. En van geheimen uit de geschiedenis. Het gevoel van ‘het zou heel misschien zomaar eens echt gebeurd kunnen zijn’, dat vind ik lekker.

Wat lees je verder en lees je veel?
Ik lees te weinig. Ik ben te veel bezig met zelf schrijven. Maar mijn smaak is heel breed: van Tommy Wieringa tot Gabriel García Márquez en van Dave Eggers tot Bill Bryson.

Je hebt aardig wat kinderboeken geschreven.
Ik ben tien jaar geleden heel toevallig de kinderboekenwereld ingerold. Mijn buurvrouw is kunstenares, en die zei: “Ik wil heel graag een kinderboek illustreren. Als jij er nou eens eentje schrijft?” Ik had alleen maar een paar dichtbundels gemaakt. Maar het leek me wel een leuk idee, ook omdat ik twee dochters had die net naar school gingen. Ik zat toen midden in die kinderwereld.

En je maakt nu de overstap naar een volwassen spannende roman. Wat maakte dat je die kant op ging?
We zijn tien jaar verder. Mijn dochters zijn pubers nu. En ik vind het leuk om steeds iets anders te proberen. Ik heb vaker boeken voor volwassenen geschreven, en dat idee om iets met Vondel en de mysterieuze rederijkers te doen, leefde ook al een jaar of vijf, zes. Geen onderwerp voor al te jonge kinderen, natuurlijk. Hoe dieper in die materie dook, hoe meer ik wist: dit móét gewoon een thriller worden.

De wraak van Vondel zit vol met verwijzingen naar plaatsen en dergelijke in Amsterdam. Is dat niet lastig schrijven? Daar je lezers het allemaal "controleren".
Dat vind ik juist leuk! Van mij mogen de lezers alles controleren. Bijna alles wat in het boek staat, alle aanwijzingen, gevelteksten, jaartallen, historische feiten, is in de geschiedenisboeken of in het stadsbeeld terug te vinden.  Hoe bizar het soms ook lijkt. Het enige wat ik gedaan heb, is wat verrassende verbanden leggen. Faction, heet dat toch? Hoe meer je in het echt kunt terugvinden, hoe geloofwaardiger het complot.

Was je lang bezig met research?
Ruim een jaar, denk ik. Archieven geraadpleegd, gebouwen bezocht, bieb geplunderd, internet doorploegd. Heerlijk was dat. Overal doken nieuwe aanwijzingen op. Nieuwe aanknopingspunten. Nieuwe stukje van de puzzel. Het verhaal schreef zich bijna vanzelf.

De kritieken zijn veelal enthousiast. Ben je wel iemand die tegen slechte kritiek kan?
Soms is dat best lastig. Het gaat toch om iets waar je je ziel en zaligheid in gestopt hebt. Maar zolang kritiek opbouwend is en goed gefundeerd,  kan ik het wel hebben, hoor.

Je bent een veelzijdige man met kleinkunst en schrijven. In welke hoek moeten we jouw kleinkunst plaatsen? Is het met iets te vergelijken?
Ik zit een beetje in de school van Ivo de Wijs en Kees Torn, allebei vrienden van me. Ik heb een stuk of acht cabaretprogramma’s gemaakt, meestal een soort mix van luchtige gedichten, rare theorieën en taalspielerei. Wat dat betreft zijn er ook wel weer overeenkomsten met dit boek! Mijn laatste show heette zelfs “Complot”!

Hoe ziet een gemiddelde schrijfweek er voor jou uit?
Dat is heel verschillend. Deze week heb ik bijvoorbeeld scènes geschreven voor een musical, publiciteitsteksten voor een literair festival en een synopsis voor een theaterspektakel in de openlucht. Vorige week moest ik van NPO Radio 2 het Wilhelmus herschrijven, en volgende week staan er een paar gedichten op de rol. En tussendoor bezoek ik dan scholen en bibliotheken.

Kunnen we nog meer volwassen boeken van je verwachten?
Ik denk het wel. Ik heb de smaak best wel te pakken, eigenlijk. Stiekem borrelen er alweer plannetjes voor een nieuwe literaire thriller.

En zal dat in een zelfde soort stijl gaan? Met veel feiten en geschiedenis?
Wie weet 😉

Zijn er op artistiek gebied nog andere dingen die je wil gaan doen?
Och, zoveel. Het heeft me bijvoorbeeld altijd leuk geleken om met een paar mensen een echt goeie Nederlandse comedyserie te schrijven. Voor op tv. Dat zit nog steeds ergens in het achterhoofd.

In de Wraak van Vondel heb je de naam van de prinses nooit genoemd....  ik heb een ideetje wie je probeerde neer te zetten. Was dit bewust gedaan om je lezer aan het  denken te houden of ????
Je moet met prinsessen altijd heel voorzichtig zijn, haha! Nee hoor, je hoeft niet altijd alle namen heel expliciet te noemen, toch? Volgens mij is het zo duidelijk genoeg om wie het gaat. 

Even een vraag voor mij persoonlijk: Komt er nogmaals een Wraak van Vondel-tocht?
Ben ik wel van plan. Ergens in maart of begin april. Zondag 13 maart, zie ik nu, in de Boekenweek. Dat is misschien wel een mooie dag. Afijn, laat ik snel weten. Goed? 

Your comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *