Thrillerfestival 2016
Thrillerlezers 29 oktober 2016

Zondag 23 oktober was het weer zover, het Thrillerfestival zou weer plaats vinden in Zoetermeer. Vorig jaar ben ik hier met Brenda geweest en het viel ons toen heel erg tegen. Daarom heb ik dit jaar ook erg getwijfeld of ik hier wel naartoe zou gaan. Maar uiteindelijk bleek dat we met zo goed als het hele team van Thrillerlezers! zouden gaan, dus dan toch maar wel mee! Dus zondagochtend word ik opgehaald door Brenda om richting Zoetermeer te gaan. In Zoetermeer moeten we nog even Danielle ophalen bij het station, wat natuurlijk alweer mis gaat, want zij staat aan de ene kant van het station en wij aan de andere kant! Goed bezig! Nou, Danielle eindelijk ingestapt en wij op naar het Stadstheater, daar aangekomen is de straat afgezet en kunnen we niet in “onze” parkeergarage komen langs deze kant. Ships.. die zit gelijk aan het theater vast, dus dat is 2 minuten lopen (erg fijn als je een stapel boeken bij hebt). Wij omgereden en na even zoeken toch de goede straat gevonden waar wij wel naar binnen konden om naar de parkeergarage te gaan.

We komen als eerste, ruim op tijd aan. Langzaam aan komt iedereen aangewandeld en zodra Ink is aangesloten zijn we compleet. Eerst worden er nog een stapel recensieboeken verdeeld en had ik nog een date met Melissa Skaye waarbij ik één en ander in ontvangst heb mogen nemen. Nadat ik eerst mijn vracht in de auto heb gedumpt, gaan we naar binnen. Het ziet er gelijk een stuk beter uit als vorig jaar. Waar er vorig jaar maar 1 kraampje stond waar je enkel recente boeken kon kopen van de schrijvers die aanwezig waren, waren er nu weer meer kraampjes. Naast een aantal uitgeverijen waren er verschillende kraampjes waar tweedehands boeken werden verkocht.

Isa Maron deelde 250 boeken van Galgenveld uit, wij zijn hier maar gelijk aangesloten in de rij om het boek te laten signeren. Leuk mens! Nog even met haar gepraat en samen met Brenda met haar op de foto. Boven in het Stadstheater komen we Jennefer Mellink tegen waarmee we met zijn allen even staan te kletsen en wat drinken. Dan is het tijd voor Miriam en Ink om de Zweedse auteur Håkan Nesser te interviewen en krijgt het team de opdracht zoveel mogelijk foto’s hiervan te maken. Wij zijn heel gehoorzaam, dus dat gebeurt ook gewoon.

Hierna gaan we weer richting beneden en neust iedereen een beetje rond tussen de boeken en kletsen we vooral heel veel met de aanwezige schrijvers. In de kleine zaal vinden er interviews plaats met een zestal Young Adult auteurs, waarna in de grote zaal een programma van 1,5 tot 2 uur van start gaat. Eerst wordt Håkan Nesser ondervraagd door Peter Römer en Oscar Kocken. Peter weet er de humor wel in te houden en Håkan doet hier vrolijk aan mee. Håkan krijgt hierbij dan ook nog maar even de Gouden Vleermuis uitgereikt voor zijn gehele oeuvre (Het lijkt erop dat de bekendste schrijver die toevallig aanwezig is deze prijs krijgt uitgereikt, want vorig jaar kreeg René Appel hem uitgereikt terwijl eigenlijk Michael Berg op het programma stond. Al gun ik het Håkan uiteraard van harte!). Hierna mogen 3 van de genomineerde debutanten in 2 minuten hun eigen boek aanprijzen, naar aanloop van de prijsuitreiking van de Hebban Thriller Debuutprijs.

Na de eerste ronde gaan we verder met het volgende onderdeel, namelijk een interview met Eva Burgers en eigenlijk Simon de Waal. Laatst genoemde is helaas ziek en hierdoor neemt Isa Maron plaats op de bank bij het interview. Na dit interview zijn de volgende 3 debutanten aan de beurt om hun boek aan te prijzen, maar helaas is ook onder de debutanten een zieke (Nico Beers), dus krijgen we maar 2 schrijvers te zien. Ondertussen is iedereen het eigenlijk al wel een beetje beu want het is toch wel een hele lange zit. Wanneer blijkt dat het volgende interview met Chantal en Priscilla van Gastel is, besluiten Ink en Miriam wat te gaan drinken en later terug te komen voor de prijsuitreiking. Bij de boekpresentatie hebben ze het hele verhaal over de totstandkoming van het boek al gehoord. De rest blijft braaf zitten, maar zit ondertussen wel berichtjes te sturen dat het nu toch wel lang duurt, dat we dorst hebben en dat we ons afvragen hoe laat de prijsuitreiking is.
Ineens is ook eigenlijk het interview afgelopen en wordt Ilse Ruiters op het podium geroepen (zij won vorig jaar de debuutprijs en mocht hem dit jaar zelf uitreiken). Dan gaat het ineens heel snel, de debutanten worden op het podium geroepen en Ilse vertelt een klein stukje over elk boek en wat de jury ervan vond. Binnen no time is de winnaar bekend gemaakt en staat hij al met de prijs in handen. Snel schiet ik naar voren om een paar foto’s te maken, waarna we de zaal verlaten om 10 voor 4.

Wanneer we net weer in de grote hal aankomen, komen Ink en Miriam naar beneden voor de prijsuitreiking van 4 uur… helaas, die was dus ineens al om kwart voor 4. Ink kan er niet over uit wat een slechte organisatie het is, 4 uur is tenslotte 4 uur! Daar heeft ze zeker een punt. We blijven nog een poosje in de hal hangen en kletsen met nog een rits aan schrijvers, daarnaast worden er flink foto’s geschoten van schrijvers en met schrijvers. Uiteraard worden ook onze nieuwe boekenleggers uitgedeeld op het festival, want voor diegene die het nog niet gezien hadden (en dat lijkt mij sterk… 😉 ) maar wij hebben sinds zondag 00:00 een officiële website! Wanneer Miriam een paar boekenleggers op een tafel legt, legt iemand van Hebban heel angstvallig een krantje van het thrillerfestival er overheen. Maar Miriam laat zich niet kennen en legt het krantje er gewoon weer naast.
Uiteindelijk gaan we nog even gezellig met zijn allen een patatje eten voor iedereen weer huiswaarts keert.

Nog even samenvattend, wat betreft de opzet van kramen en dergelijke was het een stuk beter en gezelliger opgezet dan vorig jaar. Met ons (bijna) hele team was het super gezellig, veel gelachen en gekletst, veel schrijvers ontmoet en veel foto’s gemaakt. De interviews en de prijsuitreiking waren een aanfluiting. De interviews duurden veel te lang, zeker al die interviews achter elkaar. Ze hadden beter een interview kunnen doen, dan 3 debutanten en dan even pauze, auteurs gaan signeren, dan volgende interview met debutanten enz. De prijsuitreiking kwam ineens vanuit het niets vallen en was een kwartier te vroeg waardoor mensen deze dus gewoon gemist hebben, gewoon erg jammer. Die 250 boeken van Isa Maron? Die waren bij lange na niet op! Als ze op de helft was, dan is het al veel, wat dus inhoudt dat het alles behalve druk was.

Conclusie? Een gezellige dag met de teamleden, maar misschien volgend jaar maar ergens anders afspreken?

Groetjes,

Uw razende reporter De Freule

Your comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *