Het favoriete boek aller tijden van Ink
Thrillerlezers 21 december 2016

Toen werd het toch eens nadenken wat dan mijn favoriete boek aller tijden is.
Er komen dan direct twee boeken naar boven. Maar als ik dan naar mijn boekenkast loop, naar de plank waar ik mijn mooiste boeken neerzet. Zo heb ik planken met gesigneerde boeken en 1 plank waar de mooiste op staan.  Dan gaat de twijfel toeslaan…Och ja die was ook zo ontzettend mooi, och en die dan…of….zucht.

Toch heb ik, denk ik, de mooiste herinneringen aan ‘De verborgen geschiedenis’ van Donna Tartt. Ik las het boek toentertijd direct bij uitkomst, de begin jaren '90 en ik deed toen de opleiding voor maatschappelijk werk. Onze school huisde toentertijd in een oud klooster met een mooie tuin en grote vijver. Het boek ging de hele klas door en is echt stuk gelezen. Zie foto.
We zaten ook zo kliekerig in een groepje en vonden dat wij beter waren dan de rest van de wereld. Wij gingen mensen helpen hun pad te vinden naar een beter leven blablablabla. Mensen waren zelf niet slim genoeg om te zien hoe ze een beter mens konden worden. Jaja, inmiddels is de opleiding wel erg veranderd hoor. Tegenwoordig zie ik steeds vaker stagiaires die het vak uitvoeren als een heel gewoon vak zonder passie en de noodzaak mensen te willen helpen.
En wij, studenten, vonden het groepje studenten in het boek bijster interessant. Uitgepluisd hebben we het boek.
Vorig jaar zou ik de vrouw die dit geweldig boek schreef gaan ontmoeten. Natasza Tardio stuurde mij een foto via de whatsapp van twee tickets voor de Amsterdamse Schouwburg. Ze wist hoe graag ik naar Donna Tartt zou willen. De dagen voor de schouwburg las Natasza dagelijks een stukje voor uit 'Het Puttertje’ wat nog onder embargo was, maar wel al o.a toegestuurd naar Natasza voor een recensie.
De avond zelf was het zo bijzonder om daar  Donna Tartt op het podium te zien voordragen en geïnterviewd worden. Ik had kippenvel op mijn armen bij het voordragen. Helaas voelde Natasza zich ziek, zwak en misselijk (kan iets met de joint en wijn te maken hebben gehad die we voor de schouwburg op hadden) en gingen we niet naar de afterparty.
Wel met het enorme exemplaar van 'Het puttertje’ onder de arm naar huis. Met handtekening.

Ik heb 'De verborgen geschiedenis’ nooit meer durven teruglezen. Snap je dat? Bang dat je hele gevoel rondom dat boek in elkaar dondert…. Toch zal ik het ooit weer openslaan en gaan beginnen. Juist om te weten of het echt zo mooi was.

Welk boek ik wel al eens herlas en heel vaak kado gaf of minimaal tipte is 'Het kleine meisje van meneer Linh’ van Philippe Claudel. Als je naar aanleiding van dit stukje het boekje opzoekt, zal je denken: “ïs dit het nou?”. Een dun boekje en kleine tekst op de achterflap.
Echt: lees het! Geniet van de mooie teksten en laat je verrassen door het wondermooie einde. Je zal verbaasd zijn en direct weer willen lezen. En ik weet zeker dat vanaf dan ook jij het boekje aan zal raden bij je vrienden.
Het is overal te koop in verschillende uitvoeringen voor slechts tien euro.

Och en is mijn all time favoriet niet gewoon Roald Dahl? Hoe vaak las ik het dikke boek met Alle verhalen al niet? Iedereen kent toch zijn kinderverhalen als 'Matilda’ bijvoorbeeld? Ken je ook zijn bijzondere verhalen met een twist? Geef je zelf dit boek kado of vraag het met de feestdagen. Je zal net als van 'Het kleine meisje van meneer Linh’ ook van deze verhalen genieten.

En dan ware thrillerlliefhebber, bezoeker van dit blog… heeft de oprichter van dit blog dan geen thriller bij haar favoriete boeken?
Ik ben verzot op thrillers. Dat lijkt mij ook geen verrassing, want waarom zou iemand anders een blog onder de naam van Thrillerlezers oprichten? Ik kan na de laatste bladzijde nog uren of dagen nagenieten van het geweldige plot en mensen het boek aanraden.
Maar een goede roman kan tranen opwekken. Het kan kippenvel op je armen laten verschijnen. Je kan opeens een discussie met jezelf voeren over hoe je over iets dacht en of dat wel klopt. Het kan je kijk op mensen veranderen.
Zijn romans daarom betere boeken? Nee. Ik hanteer het beleid: maakt niet uit wat je leest als je maar leest. Ik heb er een bloedhekel aan dat sommige mensen bepalen wat je behoort te lezen. Wist je dat we door sommige schrijvers als simpel worden gezien, omdat we thrillers bespreken? Het zegt alles over bepaalde schrijvers. Alex besprak 'Dansen in de hemel’ van een oud-DJ. Hij vond het opvallend dat een thrillerlezer iets in zijn boek had ontdekt wat nog niemand ontdekt had. Een thrillerlezer….. huhhuh.

Ik groeide op in een tijd dat strips “verboden” waren. Vervolgens deed ik een opleiding waar je zware literatuur behoorde te lezen en alleen naar programma’s van de VPRO mocht kijken. Nu lees ik wat ik wil. En ik hoop iedereen!
Als ik dan toch mijn beste thriller aller tijden moet kiezen?! Dan denk ik aan de boeken van Sherlock Holmes die ik regelmatig herlas. En ik denk dat 'Ik ben Pelgrim’ een klassieker gaat worden, maar nu nog te nieuw is. Een klassieker is een boek wat je herleest toch? 'Een tijdloos boek met prozaïsche taalgebruik’ zegt iemand op het internet. Wikepedia zegt:

“Een klassieker is iets dat een alomtegenwoordig en uniek symbool is van een vergane tijd, hoofdzakelijk vanwege inherente kwaliteit of representatieve status, vaak beschouwd met gevoel van nostalgie”

Ik loop opnieuw langs mijn enorme kast en pak er wat uit en denk ja leuk maar een klassieker? mwoah…. Patricia Cornwell, Elizabeth George, Jonathan Kellerman, Henning Mankell,
Wacht, wat staan daar dan? De Millenium trilogie van Stieg Larsson…Ik denk dat het die wordt. Geloof dat als ik alles afspeur, dat het beste vind wat ik op thrillergebied heb gelezen. Ik las deze toen bijna niemand de boeken kende. De trilogie is door mond op mondreclame groot geworden. Ik was alleen toen een stuk wijzer en leende niet meer mijn boeken aan iedereen uit. De eerste versie heb ik dus gewoon netjes in mijn kast staan. Ik heb ze verslonden. Baalde dat ze uit waren. Er gaat nu volgend jaar een vierde deel uitkomen. Niet geschreven door Stieg Larsson zelf. Ik weet nog steeds niet wat ik er van moet denken. Natuurlijk ga ik hem wel lezen. Een mening hebben van tevoren zonder lezen is wat sneu.

Your comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *